Niszczuka
Maux prawie utonęła w trakcie sztormu w 1893 roku. Pod białymi grzywami fal ostre usta niszczuka złożyły na niej pocałunki, pokazały wizje jam, w których mnożyły się gady, i zapomnianych obrzędów. Odrodzona Niszczuka niesie wolę zębów na ląd.